#openup-week

Van 1 tot 4 mei organiseert 3FM samen met MIND de #openup-week. Daarmee willen wij meer aandacht vragen voor psychische klachten en de mogelijkheid om hier samen over te kunnen praten. Psychische klachten kan iedereen krijgen. Praten over je problemen helpt. Door jouw verhaal te delen, inspireer je ook anderen open te durven praten over hun klachten.

Al lange tijd praat en schrijf ik open over de de ADD en Asperger in ons gezin. Praten is belangrijk. Ik zie dat het praten met mijn kinderen voor iedereen een aanvulling is. Ze krijgen een beter eigen inzicht, leren dat verschillen niet vervelend hoeven te zijn en begrijpen beter waarom mensen niet allemaal hetzelfde reageren. Voor sommige is een psychische aandoening totaal geen ‘handicapt’ terwijl anderen het vreemd, lastig of zelfs onzin vinden. Samen praten helpt.

Ook ik leer veel van onze gesprekken. Door samen te praten, leer ik op een andere manier naar zaken te kijken. Een andere gedachte kan soms nieuwe inzichten geven. Niet iedereen denkt hetzelfde en dat merk ik ook bij mijn kinderen. Voor het ene kind zijn emoties heel logisch, terwijl het andere kind hier totaal niets van begrijp. Voor het ene kind is een plotseling verandering heel leuk, terwijl het andere kind hier helemaal hysterisch van wordt. In ons huishouden zijn de verschillen groot. Maar met praten en delen, begrijpen wij elkaar steeds beter.

Praten gaat verder dan alleen binnen ons eigen gezin. Over onze ervaringen schrijf ik regelmatig een blog, dat door vele gelezen en gedeeld wordt. Anderen kunnen hier kracht uit putten, tips uit halen of zich even niet zo ‘apart’ voelen.   Deze worden nog steeds door vele gelezen en geraadpleegd. Het delen van je ervarin

Eerder startte ik samen met Suzan en Janine de campagne Diagnose, heel normaal. Met de campagne wil ik duidelijk maken dat het normaal is om hulp te zoeken, het normaal is om het probleem te benoemen en het normaal is om hulp te krijgen bij je problemen. Het probleem zelf staat hier los van. Mensen moeten open over hun aandoening kunnen praten, waardoor er meer begrip ontstaat en iedereen zich geaccepteerd voelt. Diagnoses moeten uit de taboesfeer gehaald worden en iedereen moet op een normale manier hier over kunnen praten. Met negeren, er niet over te praten of je kop in het zand te steken wordt het niet beter.

Nu hoef je geen schrijfwonder te zijn om je verhaal te delen. Praten kan ook met vrienden, collega’s en familie. Gewoon tijdens een kopje thee. Praten is ook een stukje verwerking. Openheid naar jezelf helpt bij het accepteren en het beter begrijpen van je omgeving en jezelf. Dus praat, schrijf en vlog over alles dat je meemaakt. Deel je ervaringen met anderen en samen creëren we zo een wereld waarin psychische klachten en aandoeningen beter geaccepteerd worden.

MIND is een initiatief van Landelijk Platform GGz & Fonds Psychische Gezondheid/Korrelatie
www.wijzijnmind.nl

#diagnoseheelnormaal is een initiatief van Suzan Otten-Pablos, Janine Scherpenberg en Sterre Hunvie
http://www.diagnoseheelnormaal.nl

Ervaringsverhalen: “Leven met ADD” en “Chaos in je hoofd” en “De waanzin voorbij

Advertenties

Nieuw boek komt eraan

Het heeft een hele tijd geduurd, maar mijn nieuwe boek komt er aan. De verhaallijn zat al lang in mijn hoofd. Diep geworteld en sluimerend wachten op het juiste moment om naar buiten te komen.

Een heftig verhaal, dat ik graag wil vertellen en dat mijn emotioneel raakt. Lange tijd durfde ik het niet te schrijven. Ik wilde het niet bewust beleven. Het niet ‘zien’. Toch bleef het stilletjes in mijn achterhoofd dwalen, wachtend op het moment dat ik het aankon.

Inmiddels staan de woorden op papier en krijgt de vorm. Een vorm die past. Maar dan komt de volgende stap. Durf ik het verhaal, mijn verhaal, ook te delen met de wereld? Het is heftig, persoonlijk, emotioneel en moeilijk. Maar nu het eenmaal op papier staat, denk ik dat ook de volgende stap gezet moet worden. Het is te mooi om niet te delen.

En zo… mijn nieuwe boek komt er aan.

Vrijdag de 13e

Nee, ik ben absoluut niet gevoelig voor de negatieve ‘flow’ die over een datum hangt. Vrijdag de 13e is voor mij hetzelfde als een woensdag de 21e of maandag de 3e. Gewoon een dag als elke andere.

Vrijdag 13eVandaag is het vrijdag. Dat betekent dat ik, terwijl mijn jongens op school zijn, naar mijn werk ga. A normal day at the office. Of eigenlijk; een halve dag. Om twaalf uur ruim ik mijn bureau weer helemaal leeg, zodat ik om half één op het schoolplein sta om Sam op te halen. Zoals op de meeste vrijdagen, neem ik nog wat werk mee naar huis, in de hoop dat ik tijdens een rustig moment nog snel de laatste zaken kan afronden. En zo ook vandaag. Met mijn laptop in mijn tas en schrijfblok onder de arm, stap ik in de auto op weg naar huis.

Thuis parkeer ik mijn auto en ga ik te voet verder. Ik ben net op tijd op het schoolplein, als de kleuters het gebouw verlaten. Sam komt lachend naar buiten, vergezeld door een klasgenootje. Beide heren willen graag samen spelen deze middag. De moeder van het vriendje neemt mijn kleine man mee en dat geeft mij de ruimte om het meegenomen werk af te ronden.

Om drie uur loop ik samen met Victor en Hugo de bibliotheek binnen. Zoals elke vier weken, wisselen wij onze boeken om voor nieuw leesvoer. Daarna halen we Sam op. Hij speelt gezellig met zijn vriendje in de speeltuin en tuimelt aan de rekstok. Na het afscheid rijden we terug naar huis. Thuis drinken we samen iets in de tuin en vervolgens haal ik onze boodschappen op bij de Jumbo (ik ben te lui om zelf boodschappen te doen, dus maak ik al maanden gebruik van de pick-up). Na het eten breng ik Hugo naar de voetbalclub, want dit weekend hebben ze voetbal-kamp en daarna plof ik op de bank.

Het klinkt als een dag als ieder andere…… maar vrijdag de 13e heeft mij toch gevonden.

  • Om kwart over acht ben ik klaar voor de dag. Als ik de woonkamer uit wil lopen, zie ik de broodtrommel van Victor nog op tafel staan.
  • Om half tien ben ik aan mijn tweede kopje koffie toe. Op kantoor gaat het brandalarm af; waardoor wij allemaal met haastige spoed het pand verlaten.
  • Om twaalf uur stap ik in mijn auto en er knipperen allerlei oranje lampjes op mijn dashboard, waarmee de board-computer mij aan wilt geven dat de bandenspanning op de voorste twee banden te laag is.
  • Om kwart over twaalf loop ik – iets te snel – naar school en voel een blaar op mijn voet groeien.
  • Om kwart voor één –  we gaan lunchen – blijkt het brood én de crackers op te zijn (en het fruit en zelfs de yoghurt).
  • Om kwart over één zie ik dat Victor zijn telefoon thuis heeft laten liggen.
  • Om half twee blijken mijn aantekeningen nog op kantoor te liggen.
  • Om drie uur brengen we de boeken terug naar de bibliotheek en blijken we een week te laat te zijn.
  • Om half vier zie ik Sam van de rekstok af tuimelen en landen in de vreemde scorpion-houding. rediculousness(voor diegene die nooit ridiculousness gezien hebben, hiernaast een afbeelding).
  • Om vier uur wordt Sam steeds stiller en bleker.
  • Om kwart over vier zitten we bij de huisarts en krijg ik het advies hem de komende uren goed in de gaten te houden.
  • Om vijf uur haal ik de boodschappen op en blijkt het pick-up systeem defect te zijn.
  • Om kwart over vijf ben ik thuis en ontdek ik dat een deel van de boodschappen nog in de winkel staat.
  • Om zeven uur pomp ik het luchtbed van Hugo op en deze blijkt zo lek is als een zeef te zijn.
  • Om half acht kruip ik onder het schot op zolder (opzoek naar een ander luchtbed) en stoot daarbij mijn elleboog zo hard dat ik het nu nog voel.
  • Om half negen schrijf ik deze tekst, die ik 6 keer moet aanpassen vanwege de vele typefouten.

Gelukkig geloof ik niet in vrijdag de 13e, maar vandaag was toch wel een behoorlijke pech-dag.

Shopping

De ene na de andere retailer lijkt in zwaar weer terecht te komen. Grote winkelketens verdwijnen uit ons straatbeeld en lege panden worden amper gevuld. De winkelier verwijdt de ‘shoppers’ dat er te veel online besteld wordt, maar is dit verwijt wel terecht?

Terug naar ons heerlijke weekend in Amsterdam. We hebben enorm genoten en geen enkel moment gedacht aan de vele online shops die overal en altijd bereikbaar zijn.
We werden als een koningspaar ontvangen in de Gaastra winkel. We wandelden naar binnen met de gedachte een shirt met lange mouwen te zoeken. Gewoon even ter oriëntatie kijken wat er zoal te koop is. Direct werden we hartelijke ontvangen en goed te woord gestaan. Niet opdringerig, niet te afwezig; gewoon precies goed. Terwijl mijn man het pashokje in verdween met twee shirts, werd mij een kopje koffie aangeboden. En na de koffie vond ik mijzelf terug in het pashokje, met een schattig zomerjurkje aan. Na een half uur verlieten we tevreden de winkel, met een nette tas waarin twee shirt en een jurkje keurig opgevouwen lagen.

Even later wandelden wij de G Star Raw winkel binnen. De dame bij de ingang heette ons van harte welkom, waarna ze ons net genoeg tijd gaf om rond te neuzen. We waren niet echt op zoek naar iets speciaals. Iets aan de aankleding van de etalage had ons naar binnen gelokt. En weer werden we behandeld zoals je dat ook wilt als klant. De verkoper bleef iets op afstand, maar adviseerde over de nieuwste kleding en de combinatie mogelijkheden. Precies op het juiste moment stond hij voor ons klaar. En na zo’n dertig minuten betaalden wij de rekening van een jurk, een T-shirt en een trui. Met een stevige tas waarin onze nieuwe aanwinst lag, wandelden we tevreden naar buiten.

amsterdam-363920_960_720Tijdens deze shopping experience (want zo mag je het gerust noemen) voelden wij ons op en top klant. We werden behandeld zoals je dat ook verwacht in een winkel. We kregen de aandacht die je hoopt te krijgen en werden aangenaam verrast door de gastvrijheid van het personeel. Bij het afrekenen kregen wij een stevige papieren tas waarin onze nieuwe kleding keurig werd ingepakt. Door deze op en top benadering, hadden wij geen enkel moment de behoefte om online dezelfde kleding te gaan zoeken. Wij hoefden geen prijsvergelijk te doen. Nee, door de top services en de extra aandacht, waren wij beide direct bereid om extra te betalen voor onze nieuwe kleding. Niet alleen kon ik het direct meenemen, ik kon het ook direct aantrekken (behalve het zomerjurkje dan, daarvoor was het toch echt net iets te fris).

Natuurlijk ga ik ook regelmatig op zoek naar kleding op de vele websites op internet. Niet omdat ik dat zo gezellig vind. Nee, het is pure noodzaak. Vele winkeliers begrijpen het nog steeds niet. Hoe vaak word je totaal genegeerd in een winkel? Hoe vaak moet je zelf een medewerker aanspreken om iets terug te vinden? En hoe vaak hoor je dan ‘als het er niet bij ligt, dan hebben we het niet meer’? Je krijgt nauwelijks hulp bij het passen, wordt zuchtend te woord gestaan bij de kassa en moet ook nog extra betalen voor een flut plastic tasje.

Het voordeel van online stoppen, is dat ik zeker weet dat ik geen service krijg. Ik verwacht het ook niet. In de winkels verwacht ik wel enige hulp, vriendelijkheid en attentie. Met een goede service ben ik absoluut bereid om iets meer te betalen voor diezelfde kleding. Bovendien vind ik het ook nog eens heerlijk om nieuwe spullen direct mee naar huis te nemen. Maar als ik toch niet geholpen word, kan ik het net zo goed online bestellen en een dagje wachten op mijn nieuwe outfit.

Dus beste winkeliers; klagen over het winkelgedrag van de doorsnee Nederland is zonde van uw energie. U kunt beter kritisch kijken naar de verkooptechnieken van uw personeel in de winkel. Met een beetje attentie en echte aandacht voor de klant, kunt u al veel klanten voor u winnen. Nog steeds geen idee wat ik bedoel? Loop dan even binnen bij Gaastra en G Star Raw in Amsterdam.

Zo kan het ook

Stel je eens voor…
Je komt in een restaurant waar je bij binnenkomst hartelijk wordt ontvangen. Je jas wordt aangenomen en een serveerster komt naar je toe. Ze stelt zich netje voor en vertelt direct dat zij jou gastvrouw is voor vanavond. Ze begeleidt je naar je tafel en vraagt direct of ze iets te drinken kan serveren. Ze brengt een mooie fles witte wijn, met wijnkoeler en schone glazen. Niet veel later serveert ze een amuse van het huis en worden glazen met fris water gevuld. De hele avond is ze uiterst alert dat er niets ontbreekt op tafel en ze is zeer attent. Echt oog voor details en alles dat er aan tafel gebeurd. Je zit niet lang met een leeg bord voor je neus en subtiel vult ze telkens je glas, zodat je nooit met een leeg glas voor je neus zit.
Na een heerlijk vijf gangen diner, neemt ze vriendelijk afscheid. Je jas wordt keurig uit de garderobe gehaald (ze weet precies welke jas je aanhad) en ze helpt je keurig in de jas. De deur wordt opengehouden en bij het afscheid krijg je nog een prachtig magazine mee om thuis nog na te genieten van de heerlijke gerechten die je gegeten hebt en de hele sfeer thuis nogmaals te herleven.

amsterdam-1244789_960_720Daarna steek je de straat over en in de kroeg wordt je ontvangen alsof je vaste gast bent. De barman serveert drankjes direct, houdt nauwlettend in de gaten of de glazen niet leeg zijn en maakt een gezellig praatje.
De taxi die je terug naar het hotel brengt, staat op de afgesproken tijd, op de afgesproken plek te wachten en brengt je keurig terug naar het hotel (zonder omwegen, zonder vreemd rijgedrag en met een glimlach. Bij het bereiken van het hotel word je aangenaam verrast door de lage ritprijs. In het hotel wordt je hartelijk ontvangen, ondanks dat het inmiddels na middernacht is.

Je kamer is netjes, schoon en het ontbreekt je aan niets. De temperatuur op je kamer is aangenaam, niet te warm, niet te koud. De bedden zijn zacht en precies goed.
Het ontbijt, de volgende ochtend, wordt keurig aan tafel geserveerd. Geen standaard klaarstaande ontbijtbuffet, dat al enkele uren staat te pruttelen op een warmhoudplaatje, nee, een vers ontbijt, direct uit de keuken. Een keuken waar overigens een kok staat die een arm niet kan gebruiken en inmiddels geleerd heeft om dat heerlijke ontbijt zonder problemen te bereiden met alleen zijn rechter arm.
Na het ontbijt check je uit en vertelt de vriendelijke medewerker van het hotel dat je de auto gerust de hele dag kunt laten staan. Je wandelt naar de dichtstbijzijnde bushalte, waar je slechts één minuut staat te wachten totdat de eerste bus verschijnt. De buschauffeur neemt de tijd om uit te leggen hoe de OV chipkaart werkt en adviseert om een dagkaart te gebruiken in plaats van een enkeltje. Aangezien hij die op dat moment niet meer op voorraad heeft, mag je zo gaan zitten en kun je de dagkaart later bij een collega betalen.

De chauffeur informeert je zodra je jouw halte bereikt heeft en wenst je een fijne dag en veel plezier.
Bij de volgende halte hoef je wederom niet lang te wachten en ook deze chauffeur is even aardig. Opnieuw wordt er uitgebreid vertelt hoe een OV chipkaart werkt en welke vervoersmiddelen je kunt gebruiken (bus, tram en metro). Terwijl je in de tram zit, praat je met een aardige jongeman die helemaal uit Istambul is gekomen om Koningsdag bij ons te vieren. Gisteren bezocht hij de Zaanse schans en vol trots laat hij zijn foto’s zien. Vandaag is hij op weg naar een museum om dat te bezichtigen. Na een ritje van nog geen zes minuten neem je afscheid van elkaar alsof je elkaar al jaren kent.

shopping-mall-1316787_960_720Wandelend door de winkelstraat, bereik je een winkel. Hier word je keurig te woord gestaan door de verkoper, die je al snel een kopje koffie aanbiedt. Hij adviseert over de laatste mode en helpt bij het zoeken van de juiste maat (die overigens keurig op volgorde in de winkel hangen). Tevreden verlaat je de winkel. Verder lopend bereik je een andere winkel, waar je wederom vriendelijk en behulpzaam geholpen wordt. Verschillende artikelen worden uit de schappen gehaald en zonder problemen ruimt de verkoopster alles weer op. Zonder zucht, zonder gemopper. Tevreden wandel je de winkel uit, met een nette en stevige papieren tas vol nieuwe kleding.

Als je een Apple Store bereikt, bedenk je opeens dat je iPhone de laatste tijd wat kuren ondervindt. Toch maar even naar binnen. Je wordt wederom vriendelijk begroet en direct te woord gestaan. Je wordt naar een vrije tafel begeleidt en nog geen vijf minuten later stelt een specialist zich aan je voor. Jouw telefoon wordt gecontroleerd en meegenomen naar de ‘werkplaats’. Na kort wachten komt de medewerker terug met de mededeling dat er inderdaad iets verkeerd zit in de software van je telefoon en hij heeft direct een nieuwe voor je meegenomen. Het mankement valt namelijk gewoon onder de garantie. Samen stel je alles opnieuw in en een kwartier later wandel je met een nieuwe telefoon de winkel uit.

Na een wandeling langs de grachten, bereik je een gezellige kroeg. Zittend op de barkruk bestel je een wijntje en een schaaltje bitterballen. De wijn is koel, de bitterballen warm. De sfeer geweldig en het personeel gezellig. Je logt in op hun gratis WiFi om je nieuwe telefoon verder te installeren en geniet van de leuke muziek en een tweede glas wijn.
Na drie kwartier is je telefoon weer helemaal up-to-date, neem je afscheid van de barman en verlaat je de kroeg.

Terwijl je wacht op de tram die je naar je volgende bestemming brengt, praat je met een dame naast je over van alles. Het blijkt een leuk gesprek te zijn en het is haast zonde dat de tram er zo snel is. In de tram vertel je aan de chauffeur waar je naar toe wilt en hij vertelt niet alleen bij welke halte je de tram kunt verlaten, maar ook hoe je daarna het beste kunt lopen.

Ondanks dat het koud is, schijnt de zon heerlijk op je gezicht. Er is vandaag een buitje gevallen, maar op dat moment zat je in de bus. De tweede keer dat de straten nat werden, was terwijl je in de Apple Store wachtte. Je hebt eigenlijk niets van de regen gemerkt; nee, vandaag schijnt de zon. En niet alleen op je gezicht, maar ook in je hart.

Stel je eens voor….. wat zou het toch geweldig zijn als je zo een weekend kunt doorbrengen.
En dat kan! Want zo was ons weekend in Amsterdam.